Idziemy przez życie niczym Wiatr, który w swojej lekkości doświadcza wszystkiego. W swojej naturze przepływu puszcza każde doświadczenie, choć czasami obciąża się na tyle, by zapomnieć na chwilę, że cechą życia jest zmiana w przepływie.
Pięknym obrazem nas, wędrujących przez życie, jest niesienie plecaka. Wymyślamy plecak (ciało), który zapewni nam miejsce na to, co niezbędne do życia. I tak gromadzimy swoje niezbędniki w imię poznawania siebie. A ciało tylko odbija cały nasz bagaż przekonań, nawyków i przywiązań.
U podstaw tego, czego doświadczamy, jest uczucie, które jest zapisem mądrości w nas. Natura tego zapisu jest lekka, bo ma w sobie mądrość źródła. Zapis emocjonalny może jednak też obciążać, przywiązywać i sprawiać, że czujemy ciężkość egzystencji. Na czym to polega?
