Oddech jest objawem Bożego życia w człowieku. To Źródło Wszechrzeczy oddechem powołało cały Wszechświat podczas wydechu. Gdy przychodzi czas na wdech, wszystko wraca do Źródła życia, i tak cykl pełnego oddechu objawia się w dziejach nieskończoności.
Życie każdego człowieka jest jak jeden pełny oddech. Najpierw jest wdech: zdobywanie doświadczenia, mądrości i umiejętności. Potem następuje wydech, czyli tworzenie i dzielenie się tym, co się posiada. Czasami ten proces jest zakłócony, odwrócony: chce się dawać za dużo, czerpiąc z zapasów, a potem człowiek się wypala. Równowaga we wszystkim, również w dawaniu i braniu, jest fundamentem zdrowego życia.
Wdech jest przejawem siły żeńskiej, a wydech siły męskiej. Tylko przerwa między nimi objawia wolność od kontrastu.
Pomiędzy wdechem i wydechem są cisze, które łączą świat świadomy z nieświadomym w nas samych.
