Kiedy zastanawiamy się nad relacjami, dochodzimy do naturalnego uświadomienia, że wszystko sprowadza się do tego przejawu istnienia. Całe nasze życie to taniec dwóch punktów w przestrzeni wszelkich potencjałów. To doświadczanie życia dla poznawania samego siebie. Bo jak można poznać siebie, kogoś albo coś, jeżeli nie ma możliwości zobaczenia swojej reakcji?
Każde dostrzeżenie jest formą relacji, która rozwija się w reagowaniu na dostrzeżony obiekt. Dostrzeganie jest relacją.
Spotykają się oczy i wędrujemy przez różne warstwy pozornego oddzielenia, aż dotykamy siebie w esencji. Patrzysz w oczy i co widzisz? Kolor, kształt, który możesz nazwać. Patrzysz dalej i rodzą się uczucia poza nazwami. Patrzysz dłużej i zaczynasz dotykać pustki, która jest wypełniona wszystkim. Stajesz się jednymi oczami, które widzą siebie w dwóch ciałach.
Wszelkie nasze interakcje z życiem zaczynają się od osobistej relacji z samym sobą.
